Τρίτη, 12 Αυγούστου 2014

ΕΝΑ ΧΑΡΤΟΜΑΝΤΗΛΟ ΣΤΟ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟ...

Αντιγραφω απο το μπλογκ Τexnis Stories της Φλωρας της δικη της ιστορια καλοσυνης σαν συμμετοχη της στην Επαναστασης της Καλοσυνης στην Πραξη:


Μπορεί κανείς να γίνει αποδέκτης καλοσύνης πολλές φορές στη ζωή του.
Λίγες όμως απ' αυτές είναι ειλικρινείς, χωρίς δεύτερες σκέψεις στο πίσω μέρος του μυαλού,
χωρίς απώτερο σκοπό, χωρίς σκοπιμότητα.
Το γεγονός που θα σας διηγηθώ, εκτυλίχθηκε μέσα σ' ένα Κυριακάτικο δρομολόγιο μισο-άδειου λεωφορείου γύρω στις 10 το πρωί.
Μια γυναίκα γύρω στα πενήντα, εμφανώς ταλαιπωρημένη, καθόταν στο προτελευταίο κάθισμα στο πίσω μέρος του λεωφορείου, είχε σκύψει και είχε ακουμπήσει το κεφάλι της πάνω στο παράθυρο, προφανώς για να μην κοιτάζουν οι υπόλοιποι επιβάτες τα μάτια της, που ήταν πρησμένα απ' το κλάμα και έτρεχαν ασταμάτητα. Ένα βουβό κλάμα που οι αιτίες που το προκάλεσαν φαινόταν να έχουν πολύ βαθιές ρίζες και οι λυγμοί που τράνταζαν το στήθος της, έδειχναν πως ο πόνος της ήταν μεγάλος.
Ένα κορίτσι γύρω στα είκοσι μπήκε μετά από τρεις στάσεις και κάθισε απέναντί της και διαγώνια στο τελευταίο κάθισμα. Παρατηρούσε την γυναίκα διακριτικά για αρκετή ώρα και δεν μιλούσε.
Το κορίτσι έδειχνε ανήσυχο. Δεν άντεξε, πήγε και κάθισε  στην άδεια θέση δίπλα στην γυναίκα. Άνοιξε την τσάντα του, έβγαλε ένα χαρτομάντιλο και άπλωσε το χέρι του στην κλαμένη γυναίκα και της το πρόσφερε.
Η γυναίκα το πήρε και ψέλλισε μέσα από λυγμούς " ευχαριστώ " κοιτάζοντας κατάματα το κορίτσι που της χαμογελούσε μ' ένα πλατύ χαμόγελο συμπαράστασης. 
-"Μην κλαίτε, μην στεναχωριέστε", είπε το κορίτσι. " Ότι κι αν έχετε, μπορούμε αν θέλετε να το συζητήσουμε. Δεν μπορεί, θα υπάρχει λύση."
-"Σ΄ευχαριστώ πολύ", είπε πάλι η γυναίκα χωρίς να βγαίνει η φωνή της απ' τους λυγμούς.
-"Στην επόμενη στάση θα κατέβω και υπάρχει ένα καφέ να καθίσουμε, αν θέλετε, να συζητήσουμε", πρότεινε το κορίτσι στη γυναίκα, απλώνοντας ταυτόχρονα το χέρι του και ακουμπώντας το στον ώμο της για να σταθεί επάνω του μήπως σταματήσει το τράνταγμα του λυγμού της. 
Η γυναίκα, με τα μάτια να τρέχουν σαν βρύσες, κάρφωσε τα κατακόκκινα μάτια της πάνω στα μάτια του κοριτσιού, χωρίς να μιλάει. 
Το κορίτσι σηκώθηκε όρθιο για να κατέβει στην επόμενη στάση και την παρότρυνε πάλι να πιουν τον καφέ που θα έκανε τον πόνο της γυναίκας πιο ελαφρύ. 
-"Σ΄ευχαριστώ κορίτσι μου για όλα, για το χαρτομάντιλο, για τα παρηγορητικά σου λόγια, για τον καφέ που δεν θα πιούμε... " είπε η γυναίκα κι έσφιξε για λίγο την παλάμη του ξένου κοριτσιού.
Το κορίτσι της ευχήθηκε να πάνε όλα καλά και κατέβηκε στην επόμενη στάση. 
Στάθηκε στο πεζοδρόμιο και κοίταζε τη γυναίκα  μέσα στα μάτια κουνώντας της το χέρι καθώς ξεμάκρυνε το λεωφορείο. 
Η γυναίκα, μέσα απ' το λεωφορείο, με μικρές κινήσεις του χεριού ανταπέδιδε το χαιρετισμό και τα χείλη της σχημάτιζαν το "ευχαριστώ" χωρίς  όμως να ακούγονται. 
Το λεωφορείο συνέχισε την πορεία του. 
Η γυναίκα σκούπισε τα δάκρυά της για τελευταία φορά, κι έπειτα σταμάτησε να κλαίει. 
Καμιά φορά ένα χαρτομάντιλο και μια πρόταση για έναν καφέ, που δεν έμελλε να τον πιουν ποτέ δυο άνθρωποι μαζί, αρκεί για να κλείσει μια στρόφιγγα  δακρύων. 
Ένας πόνος μπορεί να απαλύνει με ένα ζεστό χαμόγελο και ένα άγγιγμα στον ώμο... και μάλιστα από ένα ξένο κορίτσι.
Κάποιες φορές, κάποιος άγγελος απλώνει τις φτερούγες του για να αγκαλιάσει έναν πονεμένο, μέσα από έναν άνθρωπο και δίνει δύναμη με λίγα μόνο λόγια. 
Αρκετοί ήταν μέσα σ' εκείνο το λεωφορείο. Κάποιοι δεν είδαν τίποτα. Κάποιοι είδαν και αδιαφόρησαν και κάποιοι άλλοι πέθαιναν από περιέργεια να μάθουν τι συμβαίνει, χωρίς όμως να νοιάζονται στην ουσία.
Ένα  κορίτσι έκανε την επανάσταση της καλοσύνης  πράξη με μοναδικό όπλο την ευαίσθητη ψυχή του κι ένα χαρτομάντιλο.

10 σχόλια:

  1. Ενα χαρτομαντηλο,απο ατοφιο χρυσαφι...
    Απο μια απεραντη ψυχη,που καταλαβε,οτι ...
    Η πραξη,και η στιγμη,κανει τον ηρωα...

    Και τιποτα αο..!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ό,τι γράφει ο Μαχαίρης πιο πάνω. Το απόδωσε με τον πιο γλαφυρό τρόπο.
    Χαρτομάντηλο από ατόφιο χρυσάφι...
    Ας κρατάμε αυτά τα μικρά ψήγματα χρυσού που υπάρχουν τριγύρω μας. Και μπράβο στην Φλώρα που το έγραψε και σε σένα που μας το θύμησες.
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πανέμορφο...απλά.
    Θα συμφωνήσω με τους προλαλήσαντες ως προς την φράση που τα συνοψίζει όλα: "χαρτομάντηλο από ατόφιο χρυσάφι"..γι' άλλη μια φορά σε συγχαίρω γι' αυτό το τόσο ταιριαστό για σένα ιστολόγιο, ένα ελεγείο στη ζωογόνο δύναμη της καλοσύνης...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μια πράξη καλοσύνης.Ένας όμορφος τρόπος να αρχίσεις τη μέρα σου, με την ελπίδα ότι υπάρχουν άνθρωποι με αισθήματα από ατόφιο χρυσάφι (κατά "το χαρτομάντιλο από ατόφιο χρυσάφι", που σχολίασε πιο πάνω ο μαχαίρης. Μπράβο και στις δυο σας, που μας προσφέρατε κάτι τόσο τρυφερό και ανθρώπινο.Την καλημέρα μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αυτή κι αν είναι επανάσταση!Θερμά συγχαρητήρια στο όποιο άγνωστο κορίτσι για τη διακριτική χειρονομία του να συμπαρασταθεί στη γυναίκα.Απέδειξε ότι για να παραμείνουμε Άνθρωποι, είναι απαραίτητο να δίνουμε τον καθημερινό αγώνα μας.Είναι σπάνιες συγκινητικές σκηνές σε μια αδιάφορη κι αναίσθητη εποχή.Η ιστορία της κυρίας Φλώρας ανθρώπινη και πολύ διδακτική για τους υπόλοιπους από μας!Είναι αδύνατον να μη συμφωνήσω με τους φίλτατους προλαλήσαντες!Θερμά συγχαρητήρια επίσης για άλλη μια φορά καλή μου Χριστίνα για το νέο επαναστατικό ιστολόγιο της καλοσύνης σου!Να 'σαι πάντα καλά!!!:-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. @μαχαιρης
    Χαρτμαντηλο απο ατοφιο χρυσαφι! Τι κουβεντα ειπες! Ευχαριστω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. @μαρια κανελλακη
    Καλημερα Μαριω! Και σε ευχαριστω για την παρουσια σου εδω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. @λιζα
    Λιζακι μου γλυκο σε ευχαριστω! ΑΝ σας δημιουργω εστω ενα χαμογελο στα χειλη η ενα σκιρτημα στην ψυχη, τοτε αξιζει τον κοπο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. @georgette
    Καλημερα! Η ατακα του Μαχαιρη απογειωσε το νοημα της ιστοριας! Οταν οι καρδιες ειναι απο χρυσαφι, χρυσαφι γινεται και οτι αγγιζουν! Σε ευχαριστω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. @νικος-μους
    Ειναι η ψυχοθεραπεια μου Νικο! Καθε φορα που νιωθω ασχημα, διαβαζοντας μια τετοια ιστορια αρχιζω να αναπτερωνομαι, να ελπιζω, να πιστευω και παλι! Σε ευχαριστω πολυ!Για ολα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή